Театр яке аз қадимтарин намоишҳои санъат ва фарҳанг дар таърихи инсон мебошад. Давраҳои қадим, вақте ки одамон барои баён кардани рӯйдодҳои ҳаётан муҳим, ҳикояҳои афсонавӣ ва анъанаҳои ҷамоавӣ ба намоиш мегузоштанд ва ба иҷрои ҳунарии он рӯ меоварданд, шакли театриро мегирифт. Театр ҳамеша ҳамчун шакли баёни иҷтимоӣ ва фарҳангӣ хизмат кардааст, ки фикр ва эҳсосоти мардумро ба таври визуалӣ ва ҳаракатӣ ифода мекунад...

Когда, я училась в Институте искусств, то Хошим Гадоев преподавал сокурсникам с актёрского факультета, которые в последствии, состоялись в профессии, все они получали бесценные уроки у великого мастера. Когда Мехродж Асоев- ныне директор народного театра в Гиссаре, изъявил желание проведать устода, я также напросилась, чтобы увидеть и побеседовать с великим актёром нашего времени...

Наврӯз ҳамчун пайванди инсон ва табиат, ҳамзамон ҳамчун рамзи пирӯзии нур бар зулмот, гармӣ бар сардӣ иимрӯз натнҳо дар сатҳи ҷумҳурӣ, балки дар арсаи байналмилалӣ бо шукуҳу шаҳомати хосса ҷашн гирифта мешавад...

Дар фарҳанги мардуми тоҷик, табиат на танҳо муҳити зист, балки манбаи маънавият ва арзишҳои ахлоқист. Яке аз унсурҳои муҳим дар табиат дарахт мебошанд, ки аз замонҳои қадим ҳамчун поя ва асоси ҳаёти башарӣ арзи вуҷуд кардааст. Табиат аз бунёди олам сарчашмаи илҳому зиндагӣ ва қувваи устувори руҳияи инсоният буд, ҳаст ва мемонад, ки дар ин миён дарахтҳо ҷузъи ҷудонопазири табиат,..

Муҳтарам бонувону модарони гиромӣ, ҳамкорони азиз!

Бо камоли эҳтиром ва самимияти беандоза Шумоёнро ба муносибати ҷашни пурифтихори Рӯзи Модар, ки рамзи эҳтиром ба зан, қадршиносии модар ва арҷгузорӣ ба ҷойгоҳи баланди ӯ дар ҷомеа мебошад, самимона табрик менамоям.

Ба ҳамагон маълум аст, ки ҳамасола дар саросари ҷумҳурӣ 8-уми март ҳамчун Рӯзи Модар бо шукуҳу шаҳомати хосса таҷлил мешавад. Азҷумла, дар Пажӯҳишгохи илми тадқиқотии фарҳанг ва иттилооти Вазорати фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон дар баробари дигар иду санаҳои муҳимми таърихӣ Рӯзи Модар низ қайд мегардад...

«Ҷавонони мо дар рушди ҳама соҳаҳои иқтисодию иҷтимоии ҷумҳурӣ саҳми арзишманд гузошта, нақши онҳо аз иштирок дар бунёди иншооти азими мамлакат то хизмати содиқона дар сафи Қувваҳои Мусаллаҳ, ҳифзи сарҳади давлатӣ, суботу оромии мамлакат ва ҳаёти осоиштаи мардуми Тоҷикистон арзандаи таҳсин ва боиси ифтихори ҳар яки мо мебошад».

Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон

Артиши миллӣ яке аз рукнҳои бунёдӣ ва ҷудонопазири давлатдории ҳар як кишвари соҳибистиқлол ба шумор меравад. Маҳз, тавассути неруҳои мусаллаҳ давлат метавонад истиқлолият, тамомияти арзӣ, суботи сиёсӣ ва амнияти миллии худро ҳифз намояд. Ҷумҳурии Тоҷикистон пас аз ба даст овардани Истиқлоли давлатӣ дар соли 1991 ба марҳилаи нави таърихӣ ворид гардид. Дар ин марҳила масъалаи таъсис ва таҳкими Артиши миллӣ ба яке аз вазифаҳои аввалиндараҷа табдил ёфтааст...