Шашмақом ҳамчун яке аз шоҳкориҳои нодири мусиқии суннатии тоҷик дар замони соҳибистиқлолии кишвар мавриди таваҷҷуҳи хоссаи давлат ва аҳли фарҳанг қарор гирифт. Бо ибтикор ва дастгириҳои фарҳангпарваронаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон барои ҳифз, омузиш ва тарғиби ин мероси гаронбаҳои миллӣ шароити мусоид фароҳам оварда шуд. 

Таҳти ин унвон рӯзи 8-уми майи соли 2026 дар Пажӯҳишгоҳи илмӣ-тадқиқотии фарҳанг ва иттилооти Вазорати фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон мизи мудаввар бо иштироки донишмандон баргузор карда шуд...

Солҳои Ҷанги Бузурги Ватанӣ зиёда аз 300 ҳазор тоҷику тоҷикистонӣ бо амри дил баҳри ҳифзи Ватан ба ҷабҳаҳои набард рафтаву беш аз 92 ҳазорашон бар нагаштанд. Онҳо барои аз фашистон озод намудани шаҳру деҳоти Русия, Украина, Белоруссия, ҷумҳуриҳои назди Балтика ва давлатҳои Аврупои Шарқӣ далерона ҷангида, дар муҳорибаҳои шадид ҳалок ва дар хоки он сарзаминҳо дафн шудаанд...

Пажӯҳишгоҳи илмӣ-тадқоқотии фарҳанг ва иттилоотро метавон ҳамзоди Истиқлолияти давлатии кишвар номид. Он соли 1997, дар соли ба имзо расидани Созишномаи истиқрори сулҳ ва  ризояти миллӣ ва оғоз гардидани марҳилаи созандагӣ, дар назди Вазорати фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон таъсис ёфт. Ин даврае буд,  ки муассисаҳои фарҳангии ҷумҳурӣ дар пайи шикасти низоми Шӯравӣ ва ҷанги шаҳрвандӣ дар ҳолати рукуд қарор доштанд ва ҳукумати ҷумҳурӣ эҳёи дубора ва рушди онҳоро пеш гирифта буд...

Пайдоиш ва ташаккули илм дар байни мардуми мо таърихи ниҳоят қадима дорад. Решаҳои он ба китоби мақаддаси «Авесто» ва ҳатто аз он пештар рафта мерасад. Аз ин китоби муқаддаас дар бораи пайдоиши оламу одам ва асрори коинот маълумот пайдо кардан мумкин аст, ки заминаи устувори илмӣ доранд. Дар замони салтанати Ҳахоманишиҳо, Парфиянҳо ва Сосониён Эрони Қадим аз марказҳои бузурги тамаддуни ҷаҳонӣ ба ҳисоб мерафт,..

Китобхонаи марказӣ фаъолияти кории худро дар асоси Қонунҳои амалкунандаи Ҷумҳурии Тоҷикистон, Қарорҳои Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси вилояти Хатлон, фармоишҳои Вазорати Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси ноҳияи Абдураҳмони Ҷомӣ ва бахши фарҳанги ноҳия ба роҳ монда, корҳоро дар асоси нақша-чорабиниҳо амалӣ менамояд...

Адабиёт дар ҳама давру замон авзои сиёсӣ, иҷтимоию фарҳангӣ ва рӯзу рӯзгори табақаҳои мухталифи ҷомеаро таҷассум намудааст. Дар назари аввал чунин менамояд, ки ҳунарҳои сиркӣ ба адабиёт ҳеҷ рабте надоранд, вале ба таҳқиқ бингарем, мебинем, ки равнақу густариши ҳунарҳои сиркӣ дар адабиёт, ғолибан дар наср, бо шаклу мазмуни гуногун дар заминаи рӯҳияву кайфияти зиндагии мардуми замонҳои мухталиф инъикос ёфтаанд.

Бо шарофати Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таваҷҷуҳу ғамхориҳои зиёде ба илму фарҳанг дар кишвар равона намудаанд. Барномаҳои давлатӣ оид ба рушди фарҳанг: “Барномаи давлатии ҳифзи мероси таърихию фарҳангӣ барои солҳои 2012-2020 ва 2021-2025”, “Барномаи эҳёи муассисаҳои фарҳангии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар солҳои 2016-2020 ва 2021-2025”, “Барномаи сохтмон ва таъмиру тармими муассисаҳои фарҳангии вилояти Суғд барои солҳои 2018-2020” ба тасвиб расидаанд...