Суханронии Пешвои миллат ба муносибати Рӯзи забони давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон
Китобхона дар ҳаёти ҷомеа ҳамчун маркази муҳимми фарҳанг, маърифат ва тарбияи инсон мавқеи хос дорад. Он на танҳо ҷойи нигоҳдории китобҳо, балки маркази омузиш, тарғиби дониш, рушди тафаккур ва ташаккули ҷаҳонбинии инсон мебошад. Яке аз вазифаҳои асосии китобхона ҷамъоварӣ, ҳифз, мураттабсозӣ ва дастраси хонандагон гардонидани адабиёти гунонгунмазмун мебошад...
Яке аз муқаддастарин рамзҳои давлатдорӣ Парчами давлатӣ ба шумор рафта, ифодагари соҳибихтиёрии давлат, истиқлоли давлатӣ, ваҳдат ва ҳастии миллии ҳар як давлат мебошад. Барои миллати тоҷик Парчам танҳо як рамзи расмӣ нест, балки таҷассумгари таърихи пурифтихор, фарҳанги қадима, ормонҳои миллӣ ва эътиқоди баланди муҳаббату садоқат ба Ватан аст...
Мардуми тоҷик нонро файзи дастархон, навъи муҳими озуқаворӣ ва асосии зиндагӣ меҳисобанд. Нон, ки дар танӯр пухта мешавад, аз ин ҷост, ки тоҷикон танӯрро дар баробари нон муқаддас дониста, ба он арҷгузорӣ мекунанд. Ва ин омил пешаи танӯрсозиро дар байни мардум хеле равнақу ривоҷ додааст...
Шаҳри бостонии Истаравшан (собиқ Уротеппа) бо таърихи беш аз 2500-солаи худ яке аз гаҳвораҳои асосии тамаддун ва афзори косибии Осиёи Марказӣ ба шумор меравад. Мавқеи ҷуғрофии шаҳр дар масири Шоҳроҳи бузурги Абрешим замина гузошт, ки дар ин ҷо мактабҳои беназири ҳунармандӣ, аз ҷумла оҳангарӣ, кулолгарӣ, кордсозӣ ва ҷомадӯзӣ ташаккул ёбанд...
Шаҳри Истаравшан яке аз марказҳои ҳунарҳои мардумии Осиёи Марказӣ ба шумор меравад. Дар миёни беш аз 160 ҳунарҳои дастӣ, тоқидӯзӣ мақоми хосса дорад. Тоқӣ на танҳо як ҷузъи муҳимми либоси миллӣ, балки нишонаи ҳувият, мақоми иҷтимоӣ, минтақаи зист, ҷаҳонбинӣ ва зебоипарастии мардуми тоҷик мебошад...
Дар шароити фалаҷ гаштани сохторҳои ҳокимияти давлатӣ ва хатари парокандагии давлат аз 16 ноябр то 2 декабри соли 1992 Иҷлосияи XVI Шурои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон - дар Қасри Арбоби шаҳри Хуҷанд баргузор гардид. Дар кори он аз 222 вакил 197 нафар иштирок намуд ва дар он 74 санади ҳуқуқӣ, аз ҷумла 15 қонун, 52 қарор, 6 фармон ва 1 изҳорот қабул гардид...
Имрӯз Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон – Эмомалӣ Раҳмон ба сифати Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, ки барои халқи Тоҷикистон хизматҳои бузургу беназир кардааст, эътироф карда мешавад ва бо итминони комил метавон гуфт, ки таҷлили Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон нишони ихлосу самимият, муҳаббат ва қадршиносии миллат нисбат ба Сарвари маҳбубу раҳнамо, рамзи муттаҳидии мардум дар атрофи Пешвои муаззами миллат аст...
Ҳамасола 16-уми ноябр дар саросари ҷумҳурӣ ҳамчун Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон таҷлил мегардад, ки ин сана дар таърихи давлатдории навини тоҷикон дорои аҳаммияти сиёсӣ, таърихӣ ва фарҳангӣ мебошад. Ин рӯз бо баргузории Иҷлосияи XVI Шурои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва оғози марҳилаи нави фаъолияти сиёсии Эмомалӣ Раҳмон дар соли 1992 иртибот дошта,..

