Интишорот

Дар олами синамо ҳунарманд ҳамчун идеал, тарбиятгар, тарғибкунандаи сиёсат, фарҳангу санъат мақоми хоса дорад. Аз ин рӯ санъати кино, ки омезишёфтаи санъати сухани адабӣ, мусиқӣ, рассомӣ аст, дар ташаккули мафкуравии ҷомеа, хосатан наврасону ҷавонон нақши созгор гузошта метавонад...

Оинаи таҷаллии рӯзгору афкор, шаҳсутуни бинои ҳастӣ ва беҳтарин сармояи ифтихори миллат забони ӯст. Забони миллатро дар ҳар давру замон метавон ҷавҳари ҳувияти миллии он ба шумор овард, ки ҳастӣ ва рушду камоли миллат ба он вобастааст. Аз рӯзгори қадим забони модарӣ ва асолати миллӣ ба сифати муҳимтарин унсури ҳувиятсоз ва меҳвари фарҳанг барои мардуми мо низ мояи ифтихор буду ҳаст ва барои наслҳои оянда низ ҳамчунон боқӣ хоҳад монд...

Мусиқии касбӣ-суннатии шифоҳии мардуми тоҷик, ки аз ниёгони фарҳангсолору тамаддунофар мерос мондааст, бо таровату нафосаташ аз қадимулаём машҳур буда, дар он шодиву сурур, яъсу ноумедӣ ва баъзан ғаму андуҳи мардум инъикос инъикос гардида. Ин ганҷи ниёгон таҷассумгари софию покизагӣ, ваҳдату дӯстӣ, садоқату инсонпарварӣ ва орзуву омоли мардуми тоҷик буда, тӯли қарнҳо чун ифодагари анъанаю маросимҳо пойдор мондааст...

Фалак дар истилоҳи фарҳанг ва ҳунари Тоҷикистон як сабки асили суннатӣ ва мардумӣ аз мусиқӣ ва овозхонӣ аст, ки аз дардҳо, ранҷҳо умедҳо ва гирудори зиндагии мардуми кӯҳистон бархостааст...

Фалак яке аз қадимтарин шаклҳои мусиқии суннатии мардуми тоҷик буда, дар худ таърихи зиндагӣ, эҳсосоти инсонӣ, орзуву омол, дарду ҳасрат ва ҷаҳонбинии мардумро таҷассум мекунад. Ин навъи мусиқии мардумӣ аз умқи асрҳо сарчашма гирифта, ҳамчун садои қалби инсон ва бозтоби руҳияи халқ аз насл ба насл интиқол ёфтааст. Дар оҳанги фалак садои кӯҳсор, паҳнои водиҳо, сӯзи ҷудоӣ, армони дидор, муҳаббат ба Ватан ва умед ба фардои нек ба ҳам омезиш меёбанд...

Фарҳанг ва санъат яке аз муҳимтарин рукнҳои ҳаёти маънавии ҷомеа ба шумор рафта, дар ҳифзи арзишҳои миллӣ, тарбияи ҳисси ватандӯстӣ, худшиносии миллӣ ва рушди завқи эстетикии насли наврас нақши басо муассир мебозанд. Муассисаҳои фарҳангӣ дар ин раванд ҳамчун марказҳои муҳимми эҷодӣ, омузиш ва муаррифии дастовардҳои ҳунарӣ фаъолияти пурсамар ба роҳ мемонанд...

Шашмақом  мусиқии ҳирфавию суннатии халқи  тамаддунофари тоҷик буда,  ҳамчун рамзи ягонагӣ ва муттаҳидсозандаи  ин миллати  куҳанбунёд ҳазорон ҳодисоту бӯҳронҳои таърихиро паси сар намуда, тавассути фарзона фарзандони фидокораш ҳифозат шуда, то ба замони мо омада расидааст...

Тоҷикистон барҳақ на танҳо маркази тамаддуни ориёӣ, балки умедгоҳи тоҷикон ва форсизабонони тамоми ҷаҳон шинохта шудааст. Ҷумҳурии мо дар даврони соҳибистиқлолӣ дар барқарор намудани муносибатҳои таърихӣ ва вусъат бахшидани робитаҳои фарҳангии тамоми мардумони тоҷикзабон, мустаҳкам намудани дӯстию ҳамкорӣ бо халқҳои бародар, ривоҷ додани алоқаҳои маданӣ,..