Интишорот

Муҳтарам бонувону модарони гиромӣ, ҳамкорони азиз!

Бо камоли эҳтиром ва самимияти беандоза Шумоёнро ба муносибати ҷашни пурифтихори Рӯзи Модар, ки рамзи эҳтиром ба зан, қадршиносии модар ва арҷгузорӣ ба ҷойгоҳи баланди ӯ дар ҷомеа мебошад, самимона табрик менамоям.

Ба ҳамагон маълум аст, ки ҳамасола дар саросари ҷумҳурӣ 8-уми март ҳамчун Рӯзи Модар бо шукуҳу шаҳомати хосса таҷлил мешавад. Азҷумла, дар Пажӯҳишгохи илми тадқиқотии фарҳанг ва иттилооти Вазорати фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон дар баробари дигар иду санаҳои муҳимми таърихӣ Рӯзи Модар низ қайд мегардад...

«Ҷавонони мо дар рушди ҳама соҳаҳои иқтисодию иҷтимоии ҷумҳурӣ саҳми арзишманд гузошта, нақши онҳо аз иштирок дар бунёди иншооти азими мамлакат то хизмати содиқона дар сафи Қувваҳои Мусаллаҳ, ҳифзи сарҳади давлатӣ, суботу оромии мамлакат ва ҳаёти осоиштаи мардуми Тоҷикистон арзандаи таҳсин ва боиси ифтихори ҳар яки мо мебошад».

Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон

Артиши миллӣ яке аз рукнҳои бунёдӣ ва ҷудонопазири давлатдории ҳар як кишвари соҳибистиқлол ба шумор меравад. Маҳз, тавассути неруҳои мусаллаҳ давлат метавонад истиқлолият, тамомияти арзӣ, суботи сиёсӣ ва амнияти миллии худро ҳифз намояд. Ҷумҳурии Тоҷикистон пас аз ба даст овардани Истиқлоли давлатӣ дар соли 1991 ба марҳилаи нави таърихӣ ворид гардид. Дар ин марҳила масъалаи таъсис ва таҳкими Артиши миллӣ ба яке аз вазифаҳои аввалиндараҷа табдил ёфтааст...

Васфи ватан яке аз мавзуъҳои меҳварии ашъори тамоми шоирону адибони дунё қаламдод мегардад. Бе муболиға метавон гуфт, ки шоирони ватандӯсту ватансаро баробари сарбозони шуҷоу далере, ки дар ҳифзу ҳимояи ватан мижа таҳ намекунанд, бо қаламфарсоӣ дар ҳимояи ватан ва тарғиби арзишҳои он устувору собит ҳаракат мекунанд. Ҳабиб Юсуфӣ ба ҳақиқат аз ҷумлаи шоирони ватансароси тоҷик аст, ки дар васфу аҳаммияти ватан чунин бинвишта:.. 

Соли 1984 баъди кушишҳои зиёде, ки мехостам актёр шавам ва ё рӯзноманигор, ба мақсад нарасидам, яъне аз имтиҳонҳои давлатии воридшавӣ нагузаштам. Ҳадаф аз интихоби чунин ихтисосҳо он набуд, ки ин вазифаҳо маоши баланд доштанд, балки аз ҳама маъруфтарин ихтисосҳои дунё маҳсуб меёфтанд. Бисёриҳо ҳарф мезананд, ки дар имтиҳонҳо хешутаборӣ ва ё шиносбозӣ набуд, сад дарсад хатои маҳз аст...

Бо ташаббус ва иқдоми наҷибу камназири Пешвои маърифатпарвари миллат ба ифтихори 35-солагии Истиқлоли давлатии  Тоҷикистон “Шоҳнома”-и безаволи Фирдавсӣ дар Нашриёти “Шарқи озод”-и Дастгоҳи иҷроияи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар ҳаҷми ду ҷилд бо теъдоди 1 700 000 нусха ба табъ расид, ки ба ҳар як оилаи тоҷикистонӣ эҳдо гардид...

Замоне мо дар бораи ватан сухан меронем, одамон онро аз нуқтаи назару фаҳмиши худ дарк мекунанд, яъне бо тарзу фаҳмиши гуногун шарҳ медиҳанд. Ҳар шахс меҳру муҳаббати худро нисбат ба ватан мувофиқи ақидааш бо таври гуногун баён месозад. Аз ин хулосае бармеояд, ки ҳар шахс вобаста аз доираи ҷаҳонбинии хеш нисбати ватан самимияту садоқати хешро изҳор медорад ва мавқеи худро муайян месозад...